من تمام عشق را در  چشمهای تو یافتم  من آرامش عشق  را در نگاه تو یافتم من تمام لحظه هایم را در تو میبینم من عاشق شدن را از تو یاد  گرفتم من یکرنگی راچنان در وجود  تو دیدم که از عشق  لرزیدم من وجود تو را پر از محبت  دیدم  من عشق واقعی را در قلب تو یافتم و خندیدم  به کسانی  که می گفتند مرا دوست  دارند من  تو را   می شناختم  تو همیشه  در وجودم بودی من   احساسم را مدیون عشق پاک توام من دیگر  نمی ترسم دیگر از هیچ چیز  نمی ترسم با تو می توان  همیشه طعم  عشق را چشید من  همیشه  به  تو احتیاج  داشته ام تو به من  احساس خوب بخشیدی  تو مرا به اوج  بردی تو دستهایم  را  گرفتی  تو به من  نشان دادی آ ن چیزی را که سالها  به  دنبالش  بودم من عشق  واقعی  را  در  تو یافتم من  تو را عاشق  یافتم  تو را مهربان  و یک انسان  واقعی. یک مرد می تواند مثل تو باشد. توبه من یاد دادی که فاصله ها ما را جدا نخواهد کرد تو به من یاد دادی که چگونه عشق بورزم و  مرا بخشیدی  به خاطرآنکه تو را آزردم و تو به من گذشت و صبر را آموختی و  اینکه  هر کاری خواهی کرد  برای  من و  این مقدس ترین چیز در زندگی  من  است  می خواهم  بگویم  دوستت دارم  می خواهم  بگویم  بی تو هیچم می خواهم  بگویم که باور  کردم  تو را، صداقت را و موج احساست را ، من تو را نگران  یافتم نگران خود و از شوق پر کشیدم من تو را عاشق یافتم و خدا را صدا کردم خدا خدا خدا .... من تو را عشق می نامم من تو  را تمام  احساس می نامم من اعتراف می کنم که  در برابر این همه  احساس هیچم من چشمهای  مهربان و قلب عاشقت را با دنیا عوض نمی کنم، 

شبی آتش شدی در دفتر من   کشیدی شعله در سرتا سر من   میان هر دو ابرویت نوشتم فدای سرمه ات خاکستر من

گر چه دوری زبرم، همسفر جان منی     

قطره اشکی و در دیده ی گریان منی                    

این مپندار که یادت برود از نظـــــرم    

خاطرت جمع که در قلب پریشان منی                 

عشق يعنی با غم الفت داشتن

        سوختن با درد نسبت داشتن                  

                عشق دريک جمله يعنی انتظار

                        انتظار روز رجـــعت داشتن

                                عشق يعنی مستی و ديوانگی

                                        عشق يعنی در جهان بيگانگی 

                                                عشق يعنی شب نخفتن تا سحر

                                                        عشق يعنی سجده ها با چشمان تر

                                                                 عشق يعني سر به در آويختن

                                                      عشق يعنی اشک حسرت ريختن           

                                                عشق يعنی در جهان رسوا شدن       

                                        عشق يعنی مست و بی پروا شدن

                                عشق يعنی سوختن يا ساختــن  

                        عشق يعنی زندگی را باختن

               عشق يعنی انتـــظار و انتـــظار

        عشق يعنی هرچه بينی عکس يار

عشق يعنی ديـده بر در دوختـن 

        عشق يعنی در فراقش سوختن

               عشق يعنی لحظه های التهاب

                        عشق يعنی لحظه های ناب ناب

                                عشق يعنی با پرستو پر زدن  

                                         عشق يعنی آب بر آذر زدن

                                                عشق يعنی سوز نی آه شبان 

                                                        عشق يعنی معنی رنگين کمان

                                                                عشق يعنی با گلي گفتن سخن

                                                        عشق يعنی خون لاله بر چمن

                                                عشق يعنی شعله بر خرمن زدن

                                         عشق يعنی رسم و دل برهم زدن    

                                عشق يعنی يک تيمم يک نماز       

                        عشق يعنی عالمی راز و نياز       

               عشق يعنی چون محمد پا به راه        

        عشق يعنی همچو يوسف قعر چاه  

عشق يعنی بيستون کندن به دست    

        عشق يعنی زاهد اما بت پرست    

                عشق يعنی همچومن شيدا شدن

                         عشق يعنی قلــه و دريا شدن 

                                عشق يعنی يک شقايق غرق خون        

                                          عشق يعنی درد ومحنت دردرون

                                                عشق يعنی يک تبلور يک سرود  

                                                        عشق يعنی يک سلام و يک درود     

                                                                 عشق يعنی جام لبريز از شراب

                                                        عشق يعنی تشنگی يعنی سراب

                                                عشق يعنی حسرت شبهای گرم

                                          عشق يعنی ياد يک رويای نرم

                                عشق يعنی غرقه گشتن در سراب

                         عشق يعنی حلقه های بی حساب

                عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت

        عشق يعنی آخــرخط بهـشــت   

عشق يعنی گم شدن در لحظه ها

        عشق يعنی آبـی بی انتـــها  

                عشق يعنی زرد تنها و غريب 

                         عشق يعنی سرخی ظاهر فريب

                                عشق يعنی تکيه بر بازوی باد

                                           عشق يعنی حسرتت پاينده باد

                                                 عشق يعنی هرزمان تنها شنيدن نام او

                                                        عشق يعنی هرچه گفتن هرچه کردن بهراو

 گاهی خوابهایم آنقدر آشفته اند که نفس رویاها را روی پیراهنم حس می کنم و دگمه ها را به رنگ جدایی

می بینم و گاهی خوابهایم آنقدر آرام و شفافند که وقتی چشم می گشایم؛ جای پای تو روی فرش راه می رود

 و کتابهایم را که ورق می زنم عطر تو مشامم را پر می کند. یک روز آنقدر دور و ناپیدایی که نشان تو را

از هیچکس نمی توانم بپرسم و روز دیگر آنقدر نزدیک و پیدایی که بی آنکه پلکهایم را باز کنم؛ تو را می بینم.

 احساس می کنم همه پرستوها برای تو آواز می خوانند و چراغهای آبادی برای تو روشن می شوند.

 نمی دانم گنجشک ها تا کی با کاجها دوست خواهند بود و من چند بار دیگر در تابستان به دنیا خواهم آمد.

 آیا کسی بعد از من شعرهایم را برایت خواهد خواند؟ آیا دستی کلمه های عاشق را روی پیراهنت گلدوزی خواهد کرد؟

 گاهی آنقدر عاشقم که دلم برای ترانه کوتاهی که در باران خواندی؛ تنگ می شود و دوست دارم نام تو را

 بر سینه درختانی که هنوز بالغ نشده اند حک کنم. و گاهی آنقدر سردم که شکوفه ها را در باد رها می کنم

 و در اتاقی از برف به خاک می روم. گاهی آنقدر شاعرم که دوست دارم تا قیامت زیر باران بایستم و برای

 پروانه های خشک شده گریه کنم و گاهی آنقدر سنگم که دلم برای چشمهای تو تنگ نمی شود و بوسه هایم

را در دفترچه خاطراتم پنهان می کنم...............................

عشق                                   بيداد    من

باختن               يعني                    لحظه                 عشق

جان                       سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

تنهايي من پاکترين و باوفاترين ياري است که در تمام زندگي پيدا کرده ام. تنهايي من با شادي هاي من شاد مي شود و با غم هاي من غمگين. تنهايي من هيچ وقت مرا تنها نگذاشته است. من هرگز تنها نبوده ام چون هميشه تنهايي من در کنار من بوده است. در فرهنگ تنهايي من خيانت جايي ندارد. تنهايي من به آساني به دست نيامده است.

تنهايي من از انتهاي يک کوچه مه گرفته و غمگين با ناز و کرشمه به سمت من تنها آمده است. تنهايي من با تمام چيزهايي که در خود دارد مرا تنها نمي گذارد. در تنهايي من، غم ، اندوه، عشق،شادي،خاطرات و من جاي گرفته است. در تنهايي من هميشه مي توان صداي موسيقي را شنيد. در تنهايي من هميشه فيلمي براي ديدن وجود دارد. در تنهايي من هميشه کتابي براي خواندن هست. در تنهايي من اشک همچون مرواريدي مي درخشد. من تنهايي خود را دوست دارم. چون با وفاترين ياري است که در تمام زندگي پيدا کرده ام...........

دوستان عزیزم خواستم آخرین حرفهامو در آخرین دقایق سال براتون خلاصه کنم .

این وبلاگو از همین جا تقدیم می کنم به دوست گلم سونیا که دیگه هیچ خبری ازش ندارم . و امیدوارم که روزی این وبلاگو بخونه و بدونه که من هنوز دوسش دارم . و برای به دست آوردنش دست به هرکاری خواهم زد.

خدایا از این دنیا خسته شده ام

از این نامهربانی ها خسته شده ام

…

هر شب چشمانم خیس است

هر شب در خواب دعا میکنم خدا یا مرا در خواب بمیران....

تا در هنگام مرگ چشمانم دنیا را نبیند ...

تا که مردنم را کس نفهمد… کس نبیند…

برای نجاتم تلاشی نباشد…

از این زندگی خسته ام

خستگی من ناشکری خدا نیست…

از روی غرور نیست…

از دست این زمانه خسته ام

…

امید هنوز در وجودم زنده ست…

اما امید به چه ؟ به که ؟

...

انگار در قلب غم زده من... قلب همیشه پر از درد من ...

غوغایی شده ... کسی وارد شده ؟؟!!

اما نه! ... چه کسی میتواند از حصار دلتنگی هایم بگذرد

چه کسی میتواند شریک دلتنگی های من شود...

نه ! من نمیخواهم کسی را در این دنیای خود شریک کنم

در دنیایی که حتی یکبار، فقط یکبار بر روی من لبخند نزد ...

نمیخواهم کس دیگری را به اندازه خود دلتنگ ببینم

اه خدایا مرا ببخش … ! مرا که …

مرا ببخش که قلبم را  ...

مهربانم ، تا قبل از آشنایی با تو معنی و مفهوم دوست داشتن و عشق را درک نمی کردم همه روزها برایم یکنواخت و تکراری بود و هیچ چیز طراوت و جذابیت نداشت گویی در این عرصه زندگی تنها محکوم به گذراندن دقایق بدون انگیزه و هدفی خاص بودم اما همه ی این ها موجب نشد که پا از حریم خود فراتر بگذارم . اما با حضور تو شور زندگی در رگهایم دمیده شد اما افسوس که غرور اجازه نداد پاسخی در خود برایت داشته باشم . آشنای ناشناسم من . هم زمین خوردم چنانچه صدای سقوط و شکست خود را شنیدم . دیگر از آن انگیزه و امید چیزی برایم نماند پس از این که متوجه اشتباهم شدم عذر خواه به سویت آمدم . اما نشانی از تو نیافتم . خرد شدم غرورم را زیر پا گذاشتم و به هر که فکر کردم رو انداختم . اما افسوس که گفتی همه چیز را فراموش کنم . اما با خود اندیشیدم و دیدم حق با توست .اجباری در این بین نبود ، به خلوت تنهایی ام پناه بردم و بر عباد عشق نشستم گرچه دیگر توانی برای همراهی تو در خود نمی بینم اما با این وجود اگر نظر تو غیر از این است بدان کمتر از لحظه ای خاطرات از خاطرم نرفته و نخواهد رفت به امید باوری سبز .

داری یاد میگیری                               شکستن قلب منو

داری گم می کنی                            روزای عاشقونه رو

از طرف بهترین دوست من سونیا ( مهر )

سر هر قبرئ صلیبئ میگذارند تا نشانگر آن قبر باشد منهم بر گردنت صلیبئ مئ آویزم تا همه بدانند كه گورستان عشق من قلب توست

بنام آنکه کلمه دوستی را بهترین واژه و کلمه جدایی ر ا غم انگیزین واژه قرار داد...

قسم به عشقمون قسم همش برات دل وا پسم

قر ار نبود این جور بشه یهو بشی همه کسم

***

 گریه رابرای تو گریه کردم   گریه را برای تو نشانه کردم

                             به هر خاکی ر سیدم  بر شانه هایم تکیه کردم

امشب چراغ شبهایم خاموش است.مهتاب شبانه ام به خواب رفته.آسمون بی ستاره ام ابریست.وچشمه ی چشمانم پر از اشک ...در کوچه باغ بی کسی ام باز دلتنگم.دلتنگ تر از روزگار عاشقونه.و دلتنگ این عشق بی فر جام.../

آمده ام در  شهر خاموش.شب گمشده ام ر ا پیدا کنم چند ستار ه از شاخه ی جدا شده را از کف خیابانهایش بردارم و به اسارت تنهایی خودم در  آورم و ماه را با تمام تنهایی اش به نبرد با سرنوشتم دعوت کنم...//

از طرف دوست گلم (سونیا)

تنهایی را با تو قسمت می کنم سهم کسی نیست

                                     گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست

ای که بی تو خودمو تک و تنها می بینم

                                     هر جا که پا می زارم تو رو اون جا می بینم

در این دیار  ما کسی نیست

                                     چنین بی کس شدن در باور م نیست

 شهر اول:نگاه و دلرباییشهر دوم:دیدار و آشناییشهر سوم:روزهای شیرین و طلایی

شهر چهارم:رقیب و بی وفاییشهر پنجم:گله و فکر رهاییشهر ششم:وداع و بی وفایی

شهر هفتم:اشک و تنهایی

نمی گویم تو ر ا به اندازه ی پهنای قلبم دوستت دارمچون روزی باز می ایستد.

نمی گویم تو را به اندازه ی دریای بی کران دوستت دا رمچون روزی خشک خواهد شد.

می گویم تو را به اندازه ی آفتاب که زندگی و حیات به آن وابسته است دوستت دا رم...

وقتی که قهری با من

ندیدنت آسون نیست

قصه ی غم که می شی

شنیدنت آسون نیست